اورست

دوشنبه بیست و دوم تیر ۱۴۰۵

اورست

همه میگن آفرین میخوای اورست رو فتح کنی. ولی هیچکس نمیبینه که چطور قله های قدیم رو فتح کردم. یا نمیبینه که چطور میخوام اورست رو فتح کنم. از بیرون همه دست میزنن. جیغ و هورا میکشن. از درون خودم میترسم. سه باره یا چهار باره از کانفرت زونم میخوام بیام بیرون و برم سراغ فتح جدید بلندترین قله.

نوشته شده توسط فرشته در 11:54 | | لينک به اين مطلب

SepanTa

"نام" اصولا چیز مهمی است. كل موضوع را می شود در چند كلمه یا طی یك كلمه خلاصه كرد و اسمش را گذاشت "نام". نام اینجا را سپنتا گذاشتم چون می خواستم سپنتا شود و انگار باز او بود كه مثل روز اول با دم اهورایی اش در من می دمید و انگار باز من بودم كه سرشار می شدم و فارغ از زنجیر های زمینی، پر می گرفتم تا اوج. در هوایش دم زده ام و عشقش را لمس كرده ام. خواستم جوری باشد كه اینجا بوی وجود خودم را بدهد: بوی او را! نامش را سپنتا گذاشتم چون می خواستم سپنتا شود و انگار باز او بود كه دمید و اینجا را سپنتا كرد. «سپنتا از مصدر سپانكیه یعنی مقدس، تعالی»

SepanTa

فهرست اصلی

گذشته سپنتا

می‌خوانم