سپنتا | تیر ۱۴۰۳

دوشنبه هجدهم تیر ۱۴۰۳

و دوباره؟....

بهم گفت خودتو بغل کن فرشته. بزن روی شونه ی خودت و بگو هواتو دارم. به خودت که پشت خط عابرپیاده واستادی و میترسی که از خیابون رد شی تا مبادا باز ماشین بهت بزنه، بگو هستم پیشت. نگران نباش. این دفعه با چشم باز میریم جلو. لذت ببر از مسیر. همه پیشتیم تا به سلامت رد شی...

نوشته شده توسط فرشته در 12:36 | | لينک به اين مطلب

SepanTa

"نام" اصولا چیز مهمی است. كل موضوع را می شود در چند كلمه یا طی یك كلمه خلاصه كرد و اسمش را گذاشت "نام". نام اینجا را سپنتا گذاشتم چون می خواستم سپنتا شود و انگار باز او بود كه مثل روز اول با دم اهورایی اش در من می دمید و انگار باز من بودم كه سرشار می شدم و فارغ از زنجیر های زمینی، پر می گرفتم تا اوج. در هوایش دم زده ام و عشقش را لمس كرده ام. خواستم جوری باشد كه اینجا بوی وجود خودم را بدهد: بوی او را! نامش را سپنتا گذاشتم چون می خواستم سپنتا شود و انگار باز او بود كه دمید و اینجا را سپنتا كرد. «سپنتا از مصدر سپانكیه یعنی مقدس، تعالی»

SepanTa

فهرست اصلی

برچسب‌ها

گذشته سپنتا

می‌خوانم