شریکان رنج

جمعه چهارم اردیبهشت ۱۴۰۵

شریکان رنج

هرگز هیچ‌کس در دنیا نمی‌فهمد ما چه کردیم و چه بر سرمان آمد، جز آنانی که با ما شریک بودند. ‏
زیرا آن‌چه که شد بزرگ‌تر از آنی بود که بتوان برای دیگرانی که نمی‌دانند سرکوب، داغ فرزند و جنگ چیست، توضیح داد.

محمود درویش

نوشته شده توسط فرشته در 16:50 | | لينک به اين مطلب

SepanTa

"نام" اصولا چیز مهمی است. كل موضوع را می شود در چند كلمه یا طی یك كلمه خلاصه كرد و اسمش را گذاشت "نام". نام اینجا را سپنتا گذاشتم چون می خواستم سپنتا شود و انگار باز او بود كه مثل روز اول با دم اهورایی اش در من می دمید و انگار باز من بودم كه سرشار می شدم و فارغ از زنجیر های زمینی، پر می گرفتم تا اوج. در هوایش دم زده ام و عشقش را لمس كرده ام. خواستم جوری باشد كه اینجا بوی وجود خودم را بدهد: بوی او را! نامش را سپنتا گذاشتم چون می خواستم سپنتا شود و انگار باز او بود كه دمید و اینجا را سپنتا كرد. «سپنتا از مصدر سپانكیه یعنی مقدس، تعالی»

SepanTa

فهرست اصلی

گذشته سپنتا

می‌خوانم